مسأله 253 - راه رفتن در بين وضو اشكال ندارد ، پس اگر بعد از شستن صورت و دستها چند قدم راه برود و بعد سر و پا را مسح كند وضوى او صحيح است . شرط يازدهم : شستن صورت و دستها و مسح سر و پاها را خود انسان انجام دهد ، و اگر ديگرى او را وضو دهد ، يا در رساندن آب به صورت و دستها و مسح سر و پاها به او كمك نمايد ، وضو باطل است . مسأله 254 - كسى كه نمىتواند وضو بگيرد بايد نايب بگيرد كه او را وضو دهد و چنانچه مزد هم بخواهد ، در صورتى كه بتواند بايد بدهد ، ولى بايد خود او نيّت وضو كند و با دست خود مسح نمايد و اگر نمىتواند بايد نايبش دست او را بگيرد و به جاى مسح او بكشد ، و اگر اين هم ممكن نيست بايد از دست او رطوبت بگيرند و با آن رطوبت ، سر و پاى او را مسح كنند . مسأله 255 - هر كدام از كارهاى وضو را كه مىتواند به تنهايى انجام دهد ، نبايد در آن كمك بگيرد . شرط دوازدهم : استعمال آب براى او مانعى نداشته باشد . مسأله 256 - كسى كه مىترسد اگر وضو بگيرد مريض شود يا اگر آب را به مصرف وضو برساند تشنه بماند نبايد وضو بگيرد ، ولى اگر وضو بگيرد وضوى او صحيح است ، گرچه احتمال دهد يا يقين داشته باشد كه براى او ضرر دارد . شرط سيزدهم : در اعضاى وضو مانعى از رسيدن آب نباشد . مسأله 257 - اگر مىداندچيزى به اعضاى وضوچسبيده ولى شك دارد كه از رسيدن آب جلوگيرى مىكند يا نه ، بايد آن را بر طرف كند يا آب را به زير آن برساند . مسأله 258 - اگر زير ناخن چرك باشد ، وضو اشكال ندارد ، ولى اگر ناخن را بگيرند بايد براى وضو آن چرك را بر طرف كنند و نيز اگر ناخن بيشتر از معمول بلند باشد ، بايد چرك زير مقدارى را كه از معمول بلندتر است بر طرف نمايند . مسأله 259 - اگر در صورت و دستها و جلوى سر و روى پاها به واسطهء سوختن يا چيز ديگر برآمدگى پيدا شود ، شستن و مسح روى آن كافى است . و چنانچه سوراخ شود رساندن آب ، به زير پوست لازم نيست ، بلكه اگر پوست يك قسمت آن كنده شود ، لازم نيست آب را به زير قسمتى كه كنده نشده برساند ولى چنانچه پوستى كه كنده شده گاهى به بدن مىچسبد و گاهى بلند مىشود بايد آن را قطع كند يا آب را به زير آن برساند .